Yıllık izin süreleri
| Hizmet süresi | Yıllık izin (asgari) |
|---|---|
| 1 yıl – 5 yıl (5 yıl dahil) | 14 iş günü |
| 5 yıldan fazla – 15 yıldan az | 20 iş günü |
| 15 yıl ve fazla | 26 iş günü |
- 18 yaş ve altı ile 50 yaş ve üstü çalışanlara en az 20 gün verilir.
- Yer altı maden işlerinde çalışanların izin süreleri 4 gün artırılır.
- Bu süreler en azdır; iş sözleşmesi veya toplu sözleşmeyle artırılabilir.
Hak ediş nasıl hesaplanır?
Yıllık izin hakkı, işe giriş tarihinin her yıldönümünde kazanılır. Örneğin 2 Eylül 2019’da işe başlayan biri 2 Eylül 2020’de ilk 14 günlük iznini hak eder. Beşinci yıldönümünde (2 Eylül 2024) yine 14 gün, altıncı yıldönümünde (2 Eylül 2025) ise 20 gün kazanır. Kanun “beş yıl dahil” dediği için beşinci yıl 14 günlük kademede kalır; 20 güne geçiş altıncı yılın sonundadır.
Yaş kuralı, hak ediş tarihindeki yaşa göre uygulanır. 50 yaşını doldurduktan sonra gelen ilk yıldönümünde, kıdemi 5 yılın altında olsa bile izin en az 20 gün olur. Hesaplayıcıda doğum tarihini girerseniz bu kural otomatik uygulanır.
İzin kullanımında bilinmesi gerekenler
- İş günü esastır: İzin içine denk gelen hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil günleri izin süresinden sayılmaz.
- Bölme: Tarafların anlaşmasıyla izin, bir parçası en az 10 gün olmak üzere en fazla üçe bölünebilir.
- Yol izni: İznini başka yerde geçirecek işçiye talebi halinde toplam 4 güne kadar ücretsiz yol izni verilir.
- Ücret peşin ödenir: İzin ücreti, işçi izne başlamadan önce peşin ödenmeli ya da avans olarak verilmelidir.
- Ayrılışta ödenir: Sözleşme sona erdiğinde kullanılmamış izinlerin ücreti son ücret üzerinden ödenir.
İzin ne zaman kullanılır?
İznin hangi tarihlerde kullanılacağı, çalışanın talebi ile işyerinin iş planı birlikte değerlendirilerek belirlenir. İşveren talep edilen tarihi işin gereklerine göre erteleyebilir; ancak hak kazanılmış izni hiç kullandırmamak ya da eksik kullandırmak kanuna aykırıdır ve 2026’da her işçi için 4.815 TL idari para cezası gerektirir. İzin ücreti de izne başlamadan önce peşin ödenmeli ya da avans olarak verilmelidir.
Uygulamada izin taleplerinin yazılı alınması, onaylanan tarihlerin çalışana bildirilmesi ve kullanılan günlerin izin kayıt belgesine işlenmesi, hem bakiye takibini hem de ayrılıştaki izin ücreti hesabını kolaylaştırır.
Kimler yararlanır, işveren ne tutmalı?
Yıllık ücretli izin, tam süreli çalışanlar gibi kısmi süreli çalışanlar için de geçerlidir; kısmi süreli çalışan da hizmet yılına göre aynı gün sayısına hak kazanır. Hizmet süresi hesaplanırken aynı işverenin farklı işyerlerinde geçen süreler birleştirilir.
İşveren, çalışanlarının yıllık izin durumunu gösteren bir izin kayıt belgesi tutmakla yükümlüdür: hak ediş tarihleri, kullanılan izinler ve kalan günler bu kayıtta yer alır. Bu kayıt, sözleşme sona erdiğinde ödenecek izin ücretinin hesabında da temel belgedir; kayıt yoksa uyuşmazlıkta işverenin izni kullandırdığını ispatlaması zorlaşır.
Sözleşme sona ererken kullanılmamış izin, bildirim (ihbar) süresinin içine sıkıştırılamaz; iki süre ayrı ayrı değerlendirilir ve kullanılmayan günlerin ücreti ayrıca ödenir. İzin kullanım tarihlerinin işverenle birlikte planlanması, iş akışının aksamaması için de önemlidir.
İzin süreleri değişti mi?
İzin sürelerini 20, 25 ve 30 güne çıkarmayı öngören bir kanun teklifi TBMM’ye sunulmuştur; 5 Ekim 2026 itibarıyla teklif komisyon aşamasındadır ve yürürlükte değildir. Bu araç yürürlükteki kanuna göre hesap yapar; değişiklik yürürlüğe girerse parametreler güncellenir.
Sık yapılan hatalar
- Beşinci yılda 20 gün vermek. Beş yıl dahil 14 gündür; 20 gün altıncı yıldan itibaren başlar.
- Takvim günüyle saymak. İzin iş günüyle hesaplanır; cumartesi çalışılan işyerlerinde cumartesi de iş günüdür.
- Yaş kuralını unutmak. 50 yaşını geçmiş yeni bir çalışan da ilk yıldan 20 gün hak eder.
- Kullanılmayan izni “yaktırmak”. Kullanılmayan izin hak olarak kalır; ayrılışta ücreti ödenir.
Ayrılışta ödenecek izin ücretini görmek için kullanılmayan yıllık izin ücreti hesaplama aracını kullanabilirsiniz.